ΤΟΚΟΦΕΡΟΛΗ

tocopherol : τοκοφερόλη

ελλ λέξη τόκος(=γέννα) + φέρω , γιατί είχε διαπιστωθεί ότι έλλειψή της σχετίζεται με αποβολές εμβρύων και προβλήματα αναπαραγωγής. Η βιταμίνη Ε ανακαλύφθηκε από την εμβρυολόγο Herbert McLean Evans (1882-1972) και την ανατόμο Katharine J. Scott Bishop (1889-1976), οι οποίοες διαπίστωσαν ότι αρουραίοι που διατρέφονταν με όλες τις γνωστές μέχρι τότε βιταμίνες ενώ αναπτύσσονταν κανονικά δεν μπορούσαν να αποκτήσουν απογόνους. Το πρόβλημα στην αναπαραγωγή λύθηκε μόνο όταν οι αρουραίοι διατρέφονταν επιπλέον με φύτρα, δηλαδή νεαρούς βλαστούς, σιταριού. Αργότερα διαπιστρώθηκε ότι οι ενώσεις που απομονώνονται από το σιτέλαιο και ονομάστηκαν τοκοφερόλες είναι διαφόρων ειδών ανάλογα με τον αριθμό και τις θέσεις των μεθυλομάδων που έφεραν.

   Η τοκοφερόλη είναι οποιαδήποτε χημική ένωση από μια ομάδα λιποδιαλυτών ενώσεων με ισχυρές αντιοξειδωτικές δράσεις. Στο συνολό τους οι τοφερόλες είναι γνωστές ως βιταμίνη Ε και συναντώνται σε φυτικά έλαια και γενικά σε προϊόντα φυτικής προέλευσης. Οι τοκοφερόλες θεωρούνται ότι έχουν σημαντική αντιοξειδωτική δράση ενώ ανεπάρκεια τους στον οργανισμό οδηγεί σε στείρωση. Η ημερήσια δόση υπολογίζεται σε 15mg(ενήλικες) και έως 5 mg (παιδιά έως 8 ετών).

  H χημική δομή των τοκοφερολών  είναι η ύπαρξη μιας ομάδας χρωμανίου που στη θέση 6 περιέχει ένα φαινολυκό υρδοξύλιο που τους δίνει τις αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Επίσης διαθέτουν μια πλευρική αλειφατική αλυσίδα γνωστή ως ουρά φυτυλίου στη θέση 2.  Η ουρά φυτυλίου δίνει στις τοκοφερόλες το λιπόφιλο χαρακτήρα τους. 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: H δράση της βιταμίνης Ε ως αντικαρκινικός παράγοντας έχει μελετηθεί από πολλούς ερευνητές. Τελευταίες όμως μελέτες που αφορούν μεγάλους αριθμούς ασθενών δείχνουν  ότι η μορφή της βιταμίνης Ε γνωστή ως α-τοκοφερόλης που χρησιμοποιείται συνήθως στις μελέτες δεν έχει σαφή αντικαρκινική επίδραση.  Επιπλέον η ολοκληρωμένη ήδη μελέτη γνωστή ως SELECT (Selenium and Vitamin E Cancer Prevention Trial)  για τη δράση του σεληνίου και της βιταμίνης Ε παρουσίασε ενδείξεις για αύξηση της πιθανότητας εμφάνισης καρκίνου του προστάτη για άτομα που λαμβάνου α-τοκοφερόλη.  Οι ερευνητές της παρούσας μελέτης (Yang et al., 2012) παρουσίασαν τα αποτελέσματα της έρευνάς τους όπου εμφανίζεται αντικαρκινική δράση των γ- και δ- τοκοφερολών ιδίως όταν λαμβάνονται μέσω διατροφής. 

Πηγή: Yang CS, Sush N, Kong AN, "Does vitamin E prevent or promote cancer?" Cancer Prev Res (Phil), 2012, 16 

ΥΠΕΡΘΕΡΜΙΑ ΚΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΣ (hyperthermia therapy)

ΟΛΟΣΩΜΑΤΙΚΗ ΥΠΕΡΘΕΡΜΙΑ

   Η ογκο-υπερθερμία είναι μέθοδος που μπορεί να εφαρμοστεί στην καταπολέμηση  του καρκίνου πολλές φορές συμπληρωματικά με άλλες συμβατικές μεθόδους.  Προς το παρόν η υπερθερμία αφορά ορισμένες μορφές καρκίνου και κυρίως έχει τοπική εφαρμογή και πάντα αναφέρεται σε συνδυασμό με άλλες μεθόδους όπως είναι η ακτινοθεραπεία.

   Η υπερ-θερμία διακρίνεται σε τοπική, ολοσωματική και διεγχειριτική (κατά τη διάρκεια χειρουργικών επεμβάσεων).  Σήμερα με στοχευμένη υπερθερμία είναι δυνατόν τα καρκινικά κύτταρα να μεταβάλλουν το μεταβολισμό τους και να οδηγηθούν σε απόπτωση (οργανωμένος κυτταρικός θάνατος) και τελικά το θάνατό τους ή να γίνουν πιο ευαίσθητα στις άλλες συμβατικές θεραπείες. Τα καρκινικά κύτταρα είναι πιο ευάλωτα στη θερμότητα διότι πολλαπλασιάζονται συνεχώς και ίσως προκαλείται στην υπερθέρμανση απενεργοποίηση πρωτεϊνών για τη διατήρηση του καρκίνου Στην ολοσωματική ογκο-υπερθερμία δημιουργείται «τεχνητός πυρετός» που έχει ως αποτέλεσμα την ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού μηχανισμού.

 Η υπερθέρμανση γίνεται με μικρή αύξηση της θερμοκρασίας που προκαλέι εξάντληση και κούραση αλλά γενικά θεωρείται ασφαλής. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για την υπρθέρμανση όπου γίνεται σε ειδικούς χώρους και μηχανήματα πχ με τη χρήση μικροκυμάτων.  

ΙΠΠΟΦΑΕΣ (Hippophae rhamnoides)

Αρχ ελλ ιππoφαές από την λέξη ίππος=άλογο και τη λέξη φάος=φως, λάμψη επειδή λέγεται ότι είχε παρατηρηθεί από τους στρατιώτες του Μ Αλεξάνδρου ότι τους καρπούς τους, έτρωγαν πληγωμένα ή άρρωστα άλογα  τα οποία θεραπεύονταν κάνοντας το τρίχωμά τους γυαλιστερό και  φωτεινό.

 

  Το Ιπποφαές είναι φυλλοβόλος ανθεκτικός σε δύσκολες συνθήκες θάμνος, που φτάνει τουλάχιστον τα  3 μέτρα,  γνωστό στην αγγλική γλώσσα ως sea-buckthorn. To κοινό είδος Ιπποφαές το ραμνοειδές (Hippophae rhamnoides) είναι το πιο διαδομένο στην Ευρασία και ιδίως στην Κίνα . Τα φυτά πλέον καλλιεργούνται συνήθως με την αναλογία θηλυκά προς αρσενικά (9:1) διότι είναι δίοικα φυτά. Οι καρποί του ωριμάζουν στο τέλος του καλοκαιριού με αρχές φθινοπώρου.

   Το Ιπποφαές είναι γνωστό από την αρχαιότητα ενώ σήμερα κατατάσσεται μαζί με τη σπιρουλίνα, την αλόη το τζίνσεγκ και τη γύρη στις υπερτροφές (super foods). Χρησιμοποιούνται τόσο τα φύλλα του ως αφέψημα, όσο και ο καρπός του ως νωπό φρούτο ή για την εξαγωγή ελαίου ή χυμού. Το έλαιο του ιπποφαούς είναι κιτρινωπό εξαιτίας των πολλών καροτένιων που περιέχει s (Zeb &Mehmood, 2004). T. Ήδη έχει χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν για την επούλωση τραυμάτων και για δερματικές παθήσεις όπως έκζεμα.

Η σύγχρονη βιβλιογραφία αναφέρει ότι το Ιπποφαές μπορεί να λαμβάνεται υποστηρικτικά σε άλλες θεραπείες τονώνοντας τον οργανισμό κυρίως εξαιτίας των πολλών αντιοξειδωτικών που περιέχει. Αναφέρεται ότι η οι συγκέντρωση σε βιταμίνη C και Ε είναι πολύ μεγαλύτερη από κάθε εδώδιμο ενώ περιέχει φλαβονοειδή, ιχνοστοιχεία, ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, μέταλλα, λυκοπένιο και ξεαξανθίνη.  Συγκεκριμένα έχει δειχθεί ότι πολλά από τα παραπάνω συστατικά διαθέτουν αντικαρκινικές του ιδιότητες , συμπεράσματα, τα οποία όμως προς το παρόν, περιορίζονται σε ζώα. Απιτούνται επομένως περαιτέρω μελέτες σε ανθρώπους καθώς και μελέτη των ιδιοτήτων των επιμέρους τμημάτων του (ελαίου, φύλλων, καρπών).   

 

1. Alam Zeb «Anticarcinogenic Potential of Lipids from Hippophae;  Evidence from the Recent literature»

VOLUME 7, 2006  Issue Number 1 , 32-35

2. Padmavathi B, Upreti M, Sin  Chemoprevention by Hippophae rhamnoides: effects on tumorigenesis,  phase II and antioxidant enzymes, and IRF-1 transcription factor.

ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ ΣΟΔΑ ΚΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΣ

 

  H θεραπεία για τον καρκίνο με τη χρήση της μαγειρικής σόδας ξεκίνησε από το ογκολόγο Τ Simoncini στη Ρώμη. Ο Simoncini ισχυρίζεται ότι όλοι οι καρκίνοι είναι μύκητες και μάλιστα Candida albicans και όπως και αυτός ο μύκητας έτσι και οι όγκοι είναι λευκοί. Επίσης υποστηρίζει ότι η επαφή με το διαττανθρακικό νάτριο τα κατακερματίζει. Αντίθετα όγκοι των οστών και λευχαιμίες που δεν προσεγγίζονται εύκολα είναι δυσκολότεροι στη θεραπεία. Σήμερα είναι γνωστό ότι παθοφυσιολογία του καρκίνου δεν περιλαμβάνει την εμπλοκή κάποιου μυκητιακό παράγοντα. Επιπλέον διαδόθηκε στο διαδίκτυο ευρέως και η αναφορά από τον  Dr Joe Mercola,  ότι μπορεί η σόδα  η σόδα να αντιμετωπίσει τον ιό Η1Ν1 βασισμένη στο φυλλάδιο της εταιρείας  Arm & Hammer Bicarbonate of Soda (σελ 121) όπου αναφέρεται ότι το το 1918 και 1919 στον αγώνα ενάντια στη γρίπη αυτοί που είχαν υποστεί αλκαλοποίηση με μαγειρική σόδα είχαν μικρότερες πιθανότητες να νοσήσουν. Όμως πόσο αξιόπιστη είναι μια πληροφορία που προέρχεται από εταιρεία πώλησης μαγειρικής σόδας;

    Η αλήθεια είναι ότι πράγματι τα καρκινικά κύτταρα αναπτύσσονται σε περιβάλλον υποξίας και παράγουν γαλακτικό οξύ που μειώνει το pH στα κύτταρα. Ενδεχομένως η αλκαλοποίηση του εξωκυτταριου χώρου να υνοεί την απόθεση οξυγόνου στα κύτταρα. Όσο γιατί κάποια χημειοθεραπευτικά πρωτόκολλα περιλαμβάνουν τη σόδα στη θεραπεία αυτό γίνεται διότι ο κατακερματισμός των καρκινικών κυττάρων οδηγεί σε  υπερλειτουργία των νεφρών όπου και υπάρχει ο κίνδυνος δημιουργίας σε όξινο περιβάλλον ουρικού οξέος.

Dr Budwig αντικαρκινική διατροφή

Η αντικαρκινική διατροφή της Dr Budwig

   H Dr Johanna Budwig γεννήθηκε στη Γερμανία το 1908. Πέθανε σε ηλικία 95 ετών (2003) και θεωρείται σημαντική επιστήμονας (βιοχημικός) καθώς 7 φορές ήταν υποψήφια για το βραβείο Nobel. To 1952 h Dr Budwig είχε τη φήμη της ειδικού πάνω στη βιοχημεία των λιπών και των ελαίων αποδεικνύοντας ότι τα επεξεργασμένα λιπαρά προκαλούν διαταραχή στις λιποπρωτεϊνικές μεμβράνες πολύ πριν αποδειχθεί ότι είναι γεγονός, τουλάχιστον για τη δημιουργία αθηροσκλήρωσης.

    Είχε προτείνει ότι τα κύτταρα που περιβάλλονται από μεμβράνες σε φυσιολογικά κύτταρα φέρουν ένα φορτίο (αρνητικό) το οποίο διαταράσσεται Συγκεκριμένα για το σχηματισμό καρκίνου είχε πει “Η ανάπτυξη όγκων συμβαίνει ως εξής: Σε κάποιες θέσεις ο οργανισμός χαρακτηρίζεται από συνεχή παραγωγή κυττάρων όπως το δέρμα και  κάποιοι αδένες. Όταν η πολικότητα των κυττάρων χάνεται (αρνητικό στις μεμβράνες, θετικό στον πυρήνα) εξαιτίας της έλλειψης ακόρεστων λιπαρών η διαδικασία της αύξησης διαταράσσεται”. Πρότεινε λοιπόν ότι αυτή η διαταραχή μπορεί να αποκαταστηθεί με τη χορήγηση λινέλαιου (flaxseed) και τυριού κότατζ (cottage cheese) έτσι ώστε «η μπαταρία» να επαναφορτισθεί.  Αυτή τη διατροφή τη συνιστούσε τόσο για τους καρκινοπαθείς όσο και  για άτομα με σκλήρυνση κατά πλάκας και Αlzheimer. Πρότεινε ότι η παραπάνω διατροφή όταν συνδυάζεται με χαμηλή κατανάλωση σακχάρων, ελαίων και βουτύρων και με υψηλή κατανάλωση φρούτων και λαχανικών έφερνε βελτίωση ή και ίαση σε καρκινοπαθείς ασθενείς της.

   H Budwig στηρίχθηκε για τη θεωρία της στην προηγούμενη εργασία του νομεπελίστα Otto Warburg (1883-1970) για το αναερόβιο κυτταρικό περιβάλλον που ευνοεί  την ανάπτυξη καρκίνου. Επιπλέον παρατήρησε ότι πολλά αντικαρκινικά φάρμακα της εποχής περιείχαν θειούχες χημικές ενώσεις και για το λόγο αυτό θεώρησε ότι μπορούν να αντικατασταθούν από τρόφιμο που περιείχε αμινοξέα με θειούχες ομάδες όπως η κυστεϊνη και μεθειονίνη . Τέτοιο διατροφικό παρασκεύασμα είναι το cottage cheese που σε φαίνεται ότι μπορεί και δρα συνεργιστικά με τα ακόρεστα λιπαρά οξέα. Στη χρησιμότητα των ακόρεστων λιπαρών οξέων κατέληξε μετά τη συγκριτική μελέτη με ανάλυση χρωματογραφίας των λιπαρών οξέων των ασθενών με καρκίνο και φυσιολογικών ατόμων.  Στην πραγματικότητα σήμερα γνωρίζουμε ότι οι θειούχες ομάδες δεν παίζουν ρόλο στη διαλυτότητα των λιπαρών οξέων όπως πίστευε η Budwig καθώς έχουν βρεθεί οι δομές των LDL HDL για τη μεταφορά των λιπαρών οξέων. Από την άλλη φαίνεται ότι οι θειούχες ομάδες που επικαλέστηκε η Budwig παίζουν τελικά  κάποιο ρόλο στη δημιουργία νέων εστέρων κατά τη πέψη των λιπαρών οξέων στο δωδεκαδάκτυλο γεγονός που θα μπορούσε να διερευνηθεί περισσότερο. Αν και δεν υπάρχουν τελικά συμπεράσματα για τη θεραπέια που αναφέρθηκε εν τούτοις υπάρχουν δημοσιεύσεις που αναφέρουν ότι βοηθούν πρωτόκολλα χημειοθεραπέιας και ακτινοθεραπείας.

Το πρωτόκολλο της Dr Budwig συνήθως περιλαμβάνει 3-6 κουταλιες λινέλαιο, 6-8 κουταλιές cotage cheese και 2-3 κουταλιές λιναρόσποροι. Για την ανάμειξη χρησιμοποιείται μίξερ χεριού ενώ μπορούν να προστεθούν και κάποια φρούτα όπως βατόμουρα. Αποτελέσματα που σχετίζονται με ενδυν΄μωση των ασθερνών εμφανίζονται συνήθως στο τρίμηνο. Λεπτομέρειες για την παρασκευή του μίγματος μπορει κανεις να βρεί στο youtube:
http://www.youtube.com/watch?v=RSoddptWL0s
http://www.youtube.com/watch?v=RSoddptWL0s

C Mannion, S Page, L Heilman Bell. Marja Verhoef Components of an Anticancer Diet: Dietary Recommendations, Restrictions and Supplements of the Bill Henderson Protocol Nutrients, 2011 January 3(1) 1-26

Truan JS, Chen JM, Thompson LU. Flaxseed oil reduces the growth of human breast tumors (MCF-7) at high levels of circulating estrogen. Mol Nutr Food Res. 2010 Oct;54(10):1414-21.

Ansenberger K, Richards C, Zhuge Y, Barua A, Bahr JM,Luborsky JL, Hales DB.Decreased severity of ovarian cancer and increased survival in hens fed a flaxseed-enriched diet for 1 year. Gynecol Oncol. 2010 May;117(2):341-7. Epub 2010 Feb 13.

ΠΕΙΤΕ  ΜΑΣ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΕΑΝ ΕΧΕΤΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΟΞΥΓΟΝΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ (ΟΖΟΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑ - ΥΠΕΡΟΞΕΙΔΙΟ ΤΟΥ ΥΔΡΟΓΟΝΟΥ - ΥΠΕΡΒΑΡΙΚΟΥ ΟΞΥΓΟΝΟΥ)

Θεραπεία Οξυγόνου (οζονοθεραπεία) 

1. Υπεροξείδιο του υδρογόνου H₂O₂ (hydrogen peroxide):

ισχυρό οξειδωτικό μόριο που εκτός των άλλων χρησιμοποιείται ως λευκαντικό και αντισηπτικό (σε αραιό διάλυμα μεταξυ 3-8 %, είναι το γνωστό οξυζενέ).

Το καθαρό H₂O₂ έχει pH of 6.2 (ελαφρό όξινο) ενώ το pH ελαττώνεται σε  4.5 σε

υδατικό διάλυμα περίπου 60%. Το υπεροξείδιο του υδρογόνου απομονώθηκε πρώτη φορά το 1818 από το Louis Jacques Thénard μετά από αντίδραση του υπεροξείδιου του βαρίου με νιτρικό οξύ.

Υπεροξείδιο

Μια ομάδα υπεροξειδίου περιέχει πάντα ένα δεσμό οξυγόνου με οξυγόνο [O−O]^2–. Το πιο απλό υπεροξείδιο είναι το υπεροξείδιο του υδρογόνου.

2. Θεραπεία Υπερβαρικού οξυγόνου (Hyperbaric oxygen therapy)

ελλ υπέρ+βάρος (πίεση)

Η θεραπεία υπερβαρικού οξυγόνου είναι η χορήγηση οξυγόνου σε ποσοστό 100%, σε  πίεση μεγαλύτερη της ατμοσφαιρικής  που είναι 1 ΑΤΜ και σε όλο το σώμα. Στην ατμόσφαιρα το οξυγόνο αποτελεί το 20% και το υπόλοιπο 80% αποτελείται από άζωτο. 

 Σήμερα η θεραπεία του υπερβαρικού οξυγόνου χρησιμοποιείται σε καταστάσεις φλεγμονών και οιδημάτων (κακώσεις, εγκαύματα) επειδή μειώνεται η αιματική παροχή, προβλημάτων κακής μικροκυκλοφορίας εξαιτίας νοσηρών καταστάσεων ((π.χ. διαβητική μικροαγγειοπάθεια - αθηρωματικές βλάβες με μερική απόφραξη του αυλού κλπ.), ως αντισηπτικό κυρίως έναντι αναερόβιων μικροοργανισμών (χρήσιμο σε καταστάσεις χαμηλής ανοσολογικής άμυνας όπως μετά από ακτινοβολία) . Επίσης επειδή ελαττώνει τον όγκο του εγκλωβισμένου αέρα κατά 2/3 και για το λόγο αυτό χρησιμοποιείται σε δηλητηριάσεις από τοξικά αέρια (πχ μονοξείδια και κυανίδια)  ή στην εμβολή του εγκεφάλου από αέρα και στη Νόσο Δυτών (αερομβολισμό).

Παρενέργειες από τη θεραπεία είναι παρόμοιες σαν αυτές των νόσων των δυτών,  ενώ αναφέρεται και επιτάχυνση περιπτώσεων καταρράκτη ή τύφλωσης. Τα όργανα του σώματος, αντιδρούν στην υπεροξία με αγγειοσύσπαση και ελάττωση της αιματικής ροής. Η αιματική παροχή μειώνεται για αυτό το οξυγόνου του πλάσματος είναι υπεραρκετό για τους ιστούς (παράδοξο οξυγόνου).

3. Όζον (Ozone,O₃,)

Τριατομικό μόριο από τρία άτομα οξυγόνου. Πήρε το όνομά του επειδή θεωρήθηκε ότι κατά την παραγωγή του σε φαινόμενα αστραπών προσδίδουν μια οσμή (ὄζειν), αν και αυτή οσμή δεν είναι το αποτέλεσμα από το όζον αλλά από τα ιόντα που παράγονται κατά τη διάρκεια των χημικών αλλαγών.

Είναι ισχυρό τοξικό και ιδιαίτερα οξειδωτικό μόριο, πολύ περισσότερο από το  O₂,με χαρακτηριστική οσμή και κυανό χρώμα. Επίσης είναι ασταθές σε υψηλές συγκεντρώσεις το οποίο μεταπίπτει στο ατμοσφαιρικό :

2 O₃ → 3 O₂

Αν και η οζονοθεραπεία προτείνεται τα τελευταία χρόνια για την αντιμετώπιση μιας σειράς νόσων η FDA (Food and Drug Administration) Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων, αναφέρει ότι, "προκειμένου το Όζον να είναι αποτελεσματικό ως μικροβιοκτόνο, πρέπει να περιέχεται σε συγκέντρωση πολύ μεγαλύτερη από αυτή που μπορεί να γίνει ανεκτή με ασφάλεια από τον άνθρωπο και τα ζώα»

ΟΞΥΓΟΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΣ

Από ότι προκύπτει και από τα παραπάνω η οξυγονοθεραπεία αποβλέπει στην παροχή οξυγόνου στο σώμα σε μεγαλύτερες ποσότητες από ότι κανονικά. Βάση γι’ αυτή  τάση αποτέλεσε η διαπίστωση του Γερμανού Νομπελίστα Otto Warburg (1931) ότι ο καρκίνος έχει ένα τελείως διαφορετικό τρόπο μεταβολισμού, σε ότι αφορά την εξοικονόμηση ενέργειας για την επιβίωσή του. Ενώ τα φυσιολογικά κύτταρα χρησιμοποιούν εναλλακτικά αναερόβιο ή αερόβιο μεταβολισμό της γλυκόζης τα καρκινικά κύτταρα χρησιμοποιούν κυρίως τον αναερόβιο μεταβολισμό (δεν απαιτείται οξυγόνο).

Όμως φαίνεται ότι δεν υπάρχει κανένα συμπέρασμα εάν:

1)    η επαναφορά των επιπέδων οξυγόνου θα αντιστρέψει και τις παθολογικές μεταβολικές οδούς στα καρκινικό κύτταρα που έχουν ήδη αρχίσει

2)    εάν η αύξηση του εξωκυτταρικού οξυγόνου συνεπάγεται και την αύξηση στο εσωτερικό του κυττάρου

Κατά  το 2^ο παγκόσμιο Πόλεμο οι γιατροί χρησιμοποιούσαν το όζον για να θεραπεύσουν πληγές  καθώς επίσης και το αποτέλεσμα από τοξικά αέρια. Ενώ στη δεκαετία του 1920 το όζον και το υπεροξείδιο του υδρογόνου χρησιμοποιήθηκαν στην αντιμετώπιση της γρίπης.

Μία από τις πρώτες δημοσιεύσεις για τη δράση του υπεροξειδίου του υδρογόνου από τον I.N. Love, MD, το 1888 (Journal of the American Medical Association). Ο Dr. Love περιέγραψε μία περίπτωση όπου διαπίστωσε ότι απομάκρυνε το πύον από τη μύτη και το λαιμό από ένα παιδί με διφθερίτιδα και το πρότεινε και για τον καρκίνο της μήτρας. Χωρίς όμως να δίνει λεπτομέρειες για την ομάδα των ασθενών του.  

Το  1919, ένας γιατρός από το Ντητρόιτ ο William F. Koch ανέφερε ότι ο καρκίνος είναι αποτέλεσμα μιας τοξίνη κι ότι μπορούμε να τον θεραπεύσουμε αν τον απομακρύνουμε. Και για το λόγο αυτό πρότεινε την γλυοξιλίδη (glyoxylide) ένα μόριο με οξυγόνο το οποίο το ένεσε σε μυς ασθενών . Το 1942, το FDA κατηγόρησε τον  Dr. Koch για εσφαλμένα συμπεράσματα πάνω στη γλυοξιλίδη.  Επιπλέον έρευνες που ακολούθησαν δεν επιβεβαίωσαν καμία αντικαρκινική δράση της γλυοξιλίδης αυτό όμως δεν στάθηκε αρκετό να εμποδίσει τη χρήση της από την εναλλακτική ιατρική.

Σύμφωνα με μελέτη που  χρησιμοποιήθηκε σε ποντίκια με οξειδάση της γλυκόζης που διασπά γλυκόζη ελευθερώνοντας οξειδάση και η οποία προσδένεται σε μικροσφαιρίδια τα οποία φτάνουν στο κέντρο του όγκου  απέδειξε ότι αύξησε την επιβίωση των ποντικών αυτών.

Σε όλα τα παραπάνω πρέπει να σημειωθεί ότι το υπεροξείδιο του υδρογόνου είναι επικίνδυνο σε κατάποση σε υψηλές συγκεντρώσεις, (περίπου 35%) έναντι του 3% που χρησιμοποιείται ως αντισηπτικό στο δέρμα. Από την άλλη το FDA αναφέρει ότι εάν το Η2Ο2 περιέχεται στο φαγητό αυτό καταλήγει σε νερό και οξυγόνο πριν φτάσει στον καταναλωτή. Επίσης παρατηρούνται σε από ναυτία. Έγκαυμα σε στόμα και στόμαχο, ή ακόμα και θάνατο.  

Ενέσεις με υπεροξείδιο του υδρογόνου μπορούν να οδηγήσουν στη δημιουργία φυσαλίδων οξυγόνου που μπλοκάρουν τη ροή του αίματος και δημιουργούν γάγγραινα ή εμβολή.  

Για καμία θεραπεία από τια παραπάνω δεν έχουν καταγραφεί αποτελέσματα σε έγκυες και για το λόγο αυτό πρέπει να αποφεύγονται από εγκυμονούσες.

 Cassileth B.Oxygen therapies. Oncology (williston Park) 2009 Nov 30;23(13):1182.

ΛΙΝΕΛΑΙΟ (Flaxceed Oil) / Budwig diet και καρκίνος

Λινέλαιο (Flaxceed Oil) , Budwig diet και καρκίνος 
(βλέπε και σχετικό youtube http://youtu.be/RSoddptWL0s)

   To λινέλαιο προέρχεται από το λιναρόσπορο (Linum usitatissimum) και είναι ιδιαίτερα πολύτιμο διατροφικά κυρίως γιατί περιέχει τρία ιδιαίτερα σημαντικά διατροφικά συστατικά:
α)σημαντικό ποσοστό ωμέγα-3 λιπαρών και κυρίως του πολυακόρεστου α-λινολενικού και λινοϊκού οξέος (polyunsaturated fatty acids, PUFA),
β)ίνες και
γ) λιγνίνη (φυτο-οιστρογόνο). Είναι γνωστό από την αρχαιότητα  (Αίγυπτος, Βαβυλωνία) ενώ σήμερα έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τα επίπεδα χοληστερίνης στο αίμα και για ότι έχει  αντικαρκινικές ιδιότητες.

   Εκτός από τα σημαντικά λιπαρά περιέχει πρωτεΐνες, ίνες, Βιταμίνες B1, B2, C, E και καροτίνη. Επίσης περιέχει σίδηρο, ψευδάργυρο, κάλιο, μαγνήσιο, φώσφορο, ασβέστιο. Η λιγνίνη που περιέχεται στο λιναρόσπορο, υπάρχει εκατό φορές πιο πολύ, απ’ ότι στο κουάκερ, τη σόγια, το σιτάρι, την σίκαλη, η οποία συνδέεται με προστατευτική δράση έναντι του καρκίνων και των ιώσεων. Επίσης η λιγνίνη προσδένεται στους υποδοχείς των οιστρογόνων, και έτσι εμποδίζει την ανάπτυξη του καρκίνου του μαστού ο οποίος επάγεται από οιστρογόνα.

    Το μεγάλο μειονέκτημα με το λινέλαιο είναι ότι οξειδώνεται πολύ εύκολα και για το λόγο αυτό πρέπει να  καταναλώνεται πολύ γρήγορα, και δεν ενδείκνυται για μαγείρεμα. Ταυτόχρονα πρέπει να προστατεύεται από φως, υγρασία και ζέστη (διατηρείται σε ψυγείο).  Εναλλακτικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη διατροφή μας αντί για το λινέλαιο ο  λιναρόσπορος και συγκεκριμένα το αλεύρι που παράγει  χρησιμοποιώντας το σε διάφορα αρτοσκευάσματα ή ακόμα καλύτερα ο λιναρόσπορος (σπόρος) ο οποίος μένει αναλλοίωτος και μπορεί να χρησιμοποιηθεί φρέσκος μετά από σύνθλιψη σε γουδί.

  

Dr Budwig

H Dr Johanna Budwig γεννήθηκε στη Γερμανία το 1908 . Πέθανε σε ηλικία 95 ετών (2003) και θεωρείται σημαντική επιστήμονας (βιοχημικός) καθώς 7 φορές ήταν υποψήφια για το βραβείο Nobel. To 1952 h Dr Budwig είχε τη φήμη της ειδικού πάνω στη βιοχημεία των λιπών και των ελαίων αποδεικνύοντας ότι τα επεξεργασμένα λιπαρά προκαλούν διαταραχή στις λιποπρωτεϊνικές μεμβράνες.

Είχε προτείνει ότι τα κύτταρα που περιβάλλονται από μεμβράνες σε φυσιολογικά κύτταρα φέρουν ένα φορτίο (αρνητικό) το οποίο διαταράσσεται Συγκεκριμένα για το σχηματισμό καρκίνου είχε πει “Η ανάπτυξη όγκων συμβαίνει ως εξής: Σε κάποιες θέσεις ο οργανισμός χαρακτηρίζεται από συνεχή παραγωγή κυττάρων όπως το δέρμα και ή κάποιοι αδένες. Όταν η πολικότητα των κυττάρων χάνεται (αρνητικό στις μεμβράνες, θετικό στον πυρήνα) εξαιτίας της έλλειψης ακόρεστων λιπαρών η διαδικασία της αύξησης διαταράσσεται”. Πρότεινε λοιπόν ότι αυτή η διαταραχή μπορεί να αποκαταστηθεί με τη χορήγηση λινέλαιου και τυριού κότατζ (cottage cheese) έτσι ώστε «η μπαταρία» να επαναφορτισθεί. Αυτή τη διατροφή τη συνιστούσε τόσο για τους καρκινοπαθείς όσο και  για άτομα με σκλήρυνση κατά πλάκας και Αlzheimer. Πρότεινε ότι η παραπάνω διατροφή όταν συνδυάζεται με χαμηλή κατανάλωση σακχάρων, ελαίων και βουτύρων και με υψηλή κατανάλωση φρούτων και λαχανικών έφερνε βελτίωση ή και ίαση σε καρκινοπαθείς ασθενείς της.

Truan JS, Chen JM, Thompson LU. Flaxseed oil reduces the growth of human breast tumors (MCF-7) at high levels of circulating estrogen. Mol Nutr Food Res. 2010 Oct;54(10):1414-21.

Ansenberger K, Richards C, Zhuge Y, Barua A, Bahr JM, Luborsky JL, Hales DB.Decreased severity of ovarian cancer and increased survival in hens fed a flaxseed-enriched diet for 1 year. Gynecol Oncol. 2010 May;117(2):341-7. Epub 2010 Feb 13.

Γράψτε την προσωπική σας εμπειρία για την δίαιτα Budwig

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΦΥΛΗ ΧΟΥΝΖΑ ('Η ΧΟΥΝΤΖΑ) ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ

H φυλή Χούνζα (Hunza) έγινε γνωστή στον κόσμο τη δεκαετία του '70. Η φυλή Χούνζα ήταν ένα μικρό βασίλειο σε μια απομονωμένη πεδιάδα, περικυκλωμένη από βουνοκορφές της οροσειράς των Ιμαλαϊων (στην οροσειρά του Καρακορούμ), με μήκος 160 km και μόνο 1.6 km σε πλάτος σε υψόμετρο τα 2500 μέτρα. Πρωτεύουσα του βασιλείου είναι το Baltit. Σήμερα η περιοχή ανήκει στο Πακιστάν στα σύνορα με το Αφγανιστάν , Ρωσία, Κίνα, Κασμίρ και Κίνα. H δύσκολη πρόσβαση στη φυλή Χούνζα ευνόησε την απομόνωσή της έτσι ώστε στα τέλη της δεκαετίας του 50 κανένα από τα παιδιά δεν είχε δει ποτέ του τροχό αυτοκινήτου.

Οι κατοικοι της περιοχής αποκαλούνται Hunzakuts και η γλώσσα τους Burushaski, διαφοροποιείται από τις γειτονικές γλώσσες και φαίνεται ότι έχει πολλά στοιχεία από την Ελληνιστική περίοδο. Σήμερα τα παιδιά μαθαίνουν την τοπική γλώσσα που ισχύει στο Πακιστάν.

Η ιστορία της φυλής Χούνζα φαίνεται να ξεκινά από τα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου (356-323 πΧ) Τρεις στρατηγοί του Μεγάλου Αλεξάνδρου φαίνεται ότι παντρεύτηκαν γυναίκες της Περσίας και μέσω αυτών ήρθαν σε συνεννόηση με τους Πέρσες για τα σχέδια του Μ Αλεξάνδρου. Αυτό όμως μαθεύτηκε και ο Μ Αλέξανδρος το θεώρησε προδοσία. Έτσι οι στρατηγοί, οι γυναίκες τους και οι ακόλουθοί τους κατέφευγαν στην πεδιάδα, η οποία έγινε η περιοχή των Χούνζα , επειδή αποτελούσε ένα τέλειο κρησφύγετο.

Στη φυλή της Κοιλάδας Χούνζα, ακόμα και σήμερα, παρατηρούνται πολλά μέλη να φέρουν διαφορετικά εξωτερικά χαρακτηριστικά από ότι οι γειτονικές περιοχές, γεγονός που αποδίδεται στους Μακεδόνες προγόνους τους. Ανοιχτόχρωμα πρόσωπα, φωτεινά χαρακτηριστικά, σε πολλές περιπτώσεις μπλε ή πράσινα μάτια. Είναι αξιοσημείωτο ότι κυριαρχεί και το σύμβολο του Μ Αλεξάνδρου που είναι τα δύο κέρατα του τράγου των Αιγών, που κοσμεί τα σπίτια και τα Φρούρια.

Γρήγορα η περιοχή εξελίχθηκε σε βασίλειο και ο βασιλιάς ονομάστηκε Mir. Ο Βρετανικός στρατός που ανακάλυψε τους Χούνζα το 1891 αναφέρει ένα πληθυσμό 8000 κατοίκων που είχαν καλή υγεία. Γενικά οι άνθρωποι της φυλής ζούσαν και ζουν μια πολύ λιτοδίαιτη ζωή σε ένα υπογόνιμο έδαφος. Ζούσαν από τα ζώα τους κυρίως τα οποία τα εξέτρεφαν στις αυλές τους ή σε υψηλότερο υψόμετρο το καλοκαίρι.

   Η φυλή σήμερα αποτελείται από περίπου 50.000 άτομα, ενώ η περιοχή  είναι ένας είδος πριγκιπάτου, ενταγμένου μέσα στο Πακιστάν από το 1974, με πολιτικό και πνευματικό ηγέτη της Πρίγκιπα Μιρ. Σήμερα η η πανάρχαια και δύσβατη διαδρομή του δρόμου του μεταξιού, μέσω του περάσματος Khunjerab, όπου ανταμώνει το Καρακορούμ του Πακιστάν με το Παμίρ της Κίνας και την Επαρχία Ξιν Γιανγκ δεν υφίσταται ως απομωνομένη εξαιτίας κυρίως των νέων δρόμων. Επίσης στη φτωχή γη των Hunza φυτεύτηκαν δεκάδες οπωροφόρα δέντρα εμπλουτίζοντας το τραχύ τοπίο.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΩΝ HUNZA

Το 1958 ο Mir Muhammed Jamal Khan προσκάλεσε τον οφθαλμίατρο Dr. Allen E. Banik σε ένα ύψωμα στο παλιό Παλάτι πάνω από το Baltit. Πριν ξεκινήσουν ο Mir είπε στον γιατρό να προηγηθεί από αυτόν στην ανάβαση καθώς ήθελε να ντυθεί για την περίσταση. Ο Dr Banik και ο φωτογράφος του με πλύ κόπο ανέβηκαν το ύψωμα και ξεκουράστηκαν για λίγο πριν μπουν στο Παλάτι. Όταν μπήκαν μέσα είδαν τον Mir άνετο και ξεκούραστο να τους περιμένει με τα βασιλικά του ρούχα. Από τότε ξεκίνησε η φημολογία για τις ικανότητες των ανθρώπων της φυλής Hunza.

   Τα άτομα Hunza ζούσαν πάντα μια λιτοδίαιτη ζωή γεγονός που ερμηνεύει την σπανιότητα σε καρδιαγγειακά νοσήματα καθώς και νοσήματα που συνδέονται με τη παχυσαρκία και το δυτικό τρόπο διατροφής.

   Η αλήθεια είναι όμως ότι στην πραγματικότητα οι Hunza δεν ήταν τόσο υγιείς όσο πιστεύεται. Ο John Clark που έζησε μαζί τους τη δεκαετία του 1950 για 20 περίπου μήνες (Hunza-Lost Kingdom of Himalayas-1956) αναφέρει ότι προσέφυγαν σε αυτόν πάρα πολλοί άνθρωποι με διάφορες ασθένειες προκειμένου να τους βοηθήσει όπως μπορούσε. Μεταξύ αυτών των ασθενειών ήταν η δυσεντερία, μολύνσεις, ελονοσία, πνευμονίες, αρθρίτιδεσ κα. Μετά μάλιστα από μια μελέτη του σε αγόρια που παρακολουθούσαν σχολείο (στα κορίτσια δεν επιτρεπόταν) παρατήρησε ότι πολλοί από τους μαθητές είχαν χάσει ένα τουλάχιστον νέο άτομο στην οικογένεια τους (γονιό ή αδελφή,ό). Ακόμα και τα σπίτια δεν είχαν ούτε παράθυρα ούτε καμινάδα και το χειμώνα ο καπνός κάπνιζε τα δωμάτια που ήταν δίπατα με μια τρύπα στην οροφή για τον καπνό.

   Το ποσοστό βρεφικής και παιδικής θνησιμότητας έφτανε το 30% ενώ δεν υπήρξαν ποτέ ληξιαρχικές πράξεις γέννησης για να επιβεβαιωθεί η μακροζωία των γερόντων. Επιπλέον αυτό υποδηλώνει ότι αυτοί που άντεξαν είχαν πολύ «υγιή γονίδια» γιατί ο τραχύς τρόπος ζωής θα τους είχε εξαντλήσει.   
    Η φημολογία για την παρατήρηση ότι οι άνθρωποι της φυλής αυτής ποτέ δεν αρρώσταιναν από καρκίνο επειδή διατρέφονταν είναι υπό διερεύνηση. Δεν υπάρχει καμιά επιστημονική μελέτη που να αποδεικνύει ή να αποκλείει αυτό το γεγονός ούτε καταγραφή των καρκίνων στη φυλή ούτε λεπτομερής καταγραφή των διατροφικών τους συνηθειών. Η αλήθεια είναι ότι συνηθίζουν να τρώνε τα κουκούτσια των βερίκοκκων ενώ οι γυναίκες χρησιμοποιούσαν το λάδι που έβγαζαν από τα κουκούτσια των βερίκοκων χειροκίνητα για τα φαγητά και τις σαλάτες τους. Αυτό έχει συσχετισθεί με την καταπολέμηση του καρκίνου όμως κυρίως από την εναλλακτική ιατρική και όχι από την επιστημονική κοινότητα.